ေတာင္ႀကီး လြိဳင္လင္ မိုးနဲၿမိဳ႕မ်ားသို႕ ကုန္စိမ္းမ်ားသယ္ယူပို႕ေဆာင္ေပးေနေသာ
ကုိေဒါင္းစိန္၏ဂ်စ္ကားကို မစီးဘူးသူေတာ္ေတာ္ရွားသည္။ အထူးသျဖင့္
နန္းစင္ခ်ိဳတစ္ေယာက္ ယာဥ္ေမာင္း ကုိေဒါင္းစိန္ေဘး ဂ်စ္ကားေရွ႕ခန္းမွ
လုိက္ပါေလ့ရွိေၾကာင္းကိုလဲ လူတိုင္းသိၾကၿပီးျဖစ္သည္။ ကုိေဒါင္းစိန္က
မိတၴီလာသား၊ နန္းစင္ခ်ိဳက မိုးနဲသူ။ တစ္ဦးႏွင့္တစ္ဦး ႏွစ္ႏွစ္ကာကာ
ခ်စ္ခဲ့ၾကသည္႕အေၾကာင္းကိုလဲ မိုးနဲတစ္ၿမိဳ႕ လံုးအသိပင္ျဖစ္သည္။
“အစ္ကို နန္းကိုဘယ္ေတာ့ လက္ထပ္ယူမွာလဲဟင္”
“အစ္ကို ရုန္းကန္ေနရတဲ့ဘ၀ကိုလည္း နန္းအသိသားနဲ႕။ နန္းကို တင့္ေတာင့္တင့္တယ္ လက္ထပ္ယူဖို႕ပဲ ႀကိဳးစားၿပီးေငြစုေနတာေလ”
“ဒါေတာ့ ဒါေပါ့အစ္ကိုရယ္…ေယာက်ာၤးေလးတို႕ရဲ႕အခ်စ္သည္ တစ္ခဏ၊ မိန္းကေလးတို႕၏ အခ်စ္သည္ တစ္ဘ၀ဆိုတာေလးေတာ့ အစ္ကိုသိမွာပါ”
“အစ္ကိုက အဲ့အမ်ိဳးအစားထဲပါေနလုိ႕လား…”
“အဲဒီလုိ မဟုတ္ပါဘူး အစ္ကိုရယ္၊ နန္းတို႕မိန္းမသားဆိုတာေရွ႕ေရးကို ေမွ်ာ္ေတြးေနၾကတဲ့သူေတြပါ၊ နန္းအစ္ကို႕ကို ယံုပါတယ္။ နန္းကို အစ္ကိုဘယ္ေလာက္ခ်စ္တယ္ဆိုတာနန္းသိပါတယ္”
နန္းစင္ခ်ိဳရဲ႕ ခ်ိဳသာေသာ အၿပံဳးေလးနဲ႕ ခ်စ္စကားျပန္တံုျပန္လုိက္ေတာ့ ေဒါင္းစိန္ တစ္ေယာက္ပီတိေတြ လႊမ္းလို႕ေပါ့…
“မၾကာခင္ နန္း စိတ္တိုင္းက်ျဖစ္ေစရမွာပါ နန္းရဲ႕”
မိုးနဲေစ်းေန႕၊
လြိဳင္လင္ေစ်းေန႕ ေတာင္ႀကီးေစ်းေန႕မ်ားတြင္ ေဒါင္းစိန္နဲ႕ နန္းစင္ခ်ိဳတို႕
ခ်စ္သူႏွစ္ဥိးကို အၿမဲလိုလုိ ျမင္ေတြ႕ေနၾကရသည္…
တစ္ဦးအေပၚ တစ္ဦး အနစ္နာခံနားလည္မွဳရွိၾကၿပီးအခ်စ္ႀကီးခ်စ္ခဲ့ၾကေသာယာဥ္ေမာင္းသမားေလး ေဒါင္းစိန္နဲ႕ ေစ်းသည္မေလးနန္းစင္ခ်ိဳတို႕ ၃ ႏွစ္အတြင္းမွာပင္ လက္ထပ္ခဲ့ၾကသည္။
မိုးနဲတစ္ၿမိဳ႕လံုးကလဲ
ေဒါင္းစိန္နဲ႕ နန္းစင္ခ်ိဳတို႕ ဇနီးေမာင္ႏွံကို ေနနဲ႕လ
ေရႊနဲ႕ျမပံုပမာဆိုသည္႕ သီခ်င္းထဲကလုိေတာင္ ေထာပနာျပဳၾကသည္။
ႏွစ္ဦးသား အႏွစ္ႏွစ္အလလႀကိဳးစားရွာေဖြခဲ့ၾကသည္႕ေငြေလးနဲ႕ မိဘမ်ားႏွင့္ အိမ္ခြဲ ေနထိုင္ၾကသည္။
တစ္ဦးအေပၚ
တစ္ဦး နားလည္မွဳေပး၊ တစ္ဦး အခက္အခဲ မ်ားကို တစ္ဦး ေျဖရွင္းေပး ေဒါင္းစိန္ က
လဲ အိမ္ေထာင္ဦးစီးပီပီ ေန႕မနား ညမအား စီးပြားရွာ ကားဆြဲ၊ နန္းစင္ခ်ိဳကလဲ
အိမ္ေထာင္ရွင္မေကာင္းျဖစ္ေအာင္ ေနထိုင္ေလသည္ ၊ သို႕ေသာ္လဲ တစ္ေန႕တြင္ ေရွ႕သြားေနာက္ လိုက္ညီေနေသာ ဇနီးေမာင္ႏွံအတြက္ အေႏွာင့္အယွက္ေလးတစ္ခု ၀င္ေရာက္လာေလသည္…
“အစ္ကို ေဒါင္း မနက္ျဖန္လည္း အကိုေဒါင္းကားနဲ႕ပဲလုိက္မွာေနာ္၊
ေရွ႕ခန္း အစ္ကုိ႕ေဘး မွာ ေနရာခ်န္ ထားေပး” အိမ္ေရွ႕ဆီမွ အမ်ိဳးသမီးတစ္ဦး၏
ခရာတာတာႏြဲ႕တဲ့တဲ့ အသံကို ၾကားလုိက္ရသျဖင့္ နန္းစင္ခ်ိဳ တစ္ေယာက္
ေ၀့ၾကည္႕လုိက္သည္။
သူအင္မတန္ခ်စ္ေသာ လင္ေတာ္ေမာင္ ေဒါင္းစိန္ေဘး၌ ပြတ္သီးပြတ္သပ္ ထိုင္ေနသည္႕ ေခ်ာေခ်ာလွလွ အမ်ိဳးသမီးငယ္တစ္ဦးကိုေတြ႕ရသည္…
“ဒီေန႕ေတာ့ ကားေရေဆးရမွာမို႕ ခ်ယ္ရီ ဒီကေနပဲဆင္းသြားေတာ့ေနာ္၊ မနက္ျဖန္ ခ်စ္ရီအိမ္ကို အကို၀င္ႀကိဳမယ္”
“Ok ခ်ယ္ရီသြားမယ္”
ဂ်စ္ကားေရွ႕ခန္းမွ လွဳပ္လီလွဳပ္လဲ့ႏွင့္ ခပ္ယဲ့ယဲ့ဆင္းသြားေသာ ခ်ယ္ရီအား စူးရွေသာမ်က္လံုးအစံုႏွင့္ၾကည္႕ေနသူက နန္းစင္ခ်ိဳ။
“ကားဆရာႀကီး ဒီနားကိုခဏၾကြပါအုန္း”
ရိသဲ့သဲ့စကားေၾကာင့္ ေဒါင္းစိန္သိလိုက္ၿပီျဖစ္သည္။
“အဲ့ဒီ ခ်ယ္ရီဆိုတဲ့ေကာင္မက ဘယ္ကလဲ၊ ဘာေၾကာင့္ အစ္ကို႕ေဘးနားမွာ ကပ္ထိုင္ေနရတာလဲ၊
အစ္ကို႕ေဘးမွာ
နန္းစင္ခ်ိဳဆိုတဲ့ သူ႕မိန္းမကလြဲရင္ ဘယ္သူမွ ထိုင္ခြင့္မရီဘူးေလဆိုတဲ့
စကားလံုးေတြနဲ႕ အစ္ကို႕ကို တိုက္ခိုက္ေတာ့မယ္ မဟုတ္လား။ အခုေတာ့ အစ္ကို
အရမ္းပင္ပန္းလာလုိ႕ စိတ္ရွည္ရွည္ ထားေပး အံုးေနာ္၊ ေနာက္ေတာ့ အားလံုးရွင္းသြားမွာပါ နန္းရဲ႕”
နန္းစင္ခ်ိဳ ဘာမွပင္မေျပာလုိက္ရမီ ေဒါင္းစိန္တစ္ေယာက္ ကားေရေဆးရန္ဟုဆိုကာ ထြက္သြားလုိက္ သျဖင့္ စကားနည္းရန္ဆဲျဖစ္ခဲ့ရသည္။
သို႕ရာတြင္လည္း ေန႕စဥ္လုိလို ပတ္၀န္းက်င္မွ အတင္းအဖ်င္းေလမ်ားတိုက္ခတ္မွဳေၾကာင့္ နန္းစင္ခ်ိဳ ခံျပင္းစိတ္မ်ား အံုၾကြလာသည္။ ခ်ယ္ရီဆိုေသာ မိန္းကေလးကိုေတြ႕လွ်င္ အရွုပ္ကို ရွင္းမည္ဟု ဆံုးျဖတ္ ထား လုိက္သည္။
သို႕ႏွင့္ မည္သူမွ် အသိမေပးပဲ ေဒါင္းစိန္ရွိမည္႕ ဂ်စ္ကားဂိတ္သုိ႕ တစ္ဦးတည္းလုိက္သြားသည္။
“နန္း ဘာျဖစ္လုိ႕ လုိက္လာတာလဲ၊ ခ်ယ္ရီနဲ႕ အကို ဘယ္လုိပံုစံနဲ႕မွ မပတ္သက္ဘူးဆိုတာ အစ္ကို ရွင္းျပၿပီးၿပီေလ”
“အစ္ကုိေျပာတာေတြအားလံုးကို နန္းနားလည္ပါတယ္၊ ဒါေပမယ့္ အစ္ကိုရယ္ အရင္တုန္းကလိုပဲ အစ္ကို ကားေမာင္းေနရင္ အစ္ကို႕ေဘးနားမွာပဲ နန္းအၿမဲလုိက္ေနခ်င္တာ အစ္ကိုရဲ႕”
“ခက္လုိက္တာ နန္းရယ္ အစ္ကိုတို႕ ကားသမားဆိုတာ ခုႏွစ္ရက္သားသမီးနဲ႕အလုိက္သင့္ေပါင္းရတယ္ ဆိုတာ နန္းလည္းအသိသားနဲ႕”
“ဟုတ္ပါတယ္ အစ္ကိုရဲ႕၊ ဒါေပမယ့္လဲ အကို႕ေဘးနားမွာ ဘယ္သူမွ ထုိင္တာ မႀကိဳက္ဘူး”
“နန္းကလဲ ကေလးဆန္လုိက္တာ။ ကဲလာ ခုလည္းအစ္ကို လုိက္ပို႕မယ္၊ အကို႕ေဘးနားမွာပဲထိုင္ေပါ့၊
ေရွ႕ခန္းမွာ ဘယ္မိန္းကေလးမွ မတင္ေတာ့ဘူး ေက်နပ္လား”
နန္းစင္ခ်ိဳက ကႏြဲ႕ကယႏွင့္ေခါင္းအသာညိတ္ျပလုိက္သည္။
ေဒါင္းစိန္တစ္ေယာက္ ခရီး သည္ မျပည္႕ေသာ္လည္း ဂိတ္မွထြက္ခဲ့သည္။
မိုးႏွင္းမ်ားက်ထားသျဖင့္ စိုစြတ္ေနေသာ လမ္းေပၚ ၀ယ္ ေဒါင္းစိန္၏ဂ်စ္ကားမွာ
တရိပ္ရိပ္ေျပးလႊားရင္း ေတာင္တက္ေတာင္ဆင္းတို႕တြင္ ေကြ႕လုိက္
ပတ္လုိက္ႏွင့္ေက်ာ္ျဖတ္ေနေၾကာင္းေတြ႕ရသည္။
နန္းစင္ခ်ိဳမွာမူ ေဒါင္းစိန္နံေဘးမွလုိက္ပါလာရသည္ကိုပင္ပီတိျဖာလ်က္တေမွးပင္အိပ္ေပ်ာ္သြားဟန္ေတြ႕ေန ရသည္။ ခရီးသည္မ်ားကလဲ သူ႕အေတြးနဲ႕သူ႕အေရး၊ ေမွးသူကေမွး ေငးသူကေငးလုိ႕ေပါ့။
ဂငယ္ေဂြ႕တစ္ေကြ႕အေရာက္ မေမွ်ာ္လင့္ဘဲ ကုန္တင္ကားယာဥ္ႀကီး တစ္စီးေကြ႕ထြက္လာသည္ကိုေတြ႕လုိက္ရေသာ ေဒါင္းစိန္လည္း စကၠန္႔ပိုင္းအတြင္း ဆံုးျဖတ္ခ်က္ျဖင့္ ကားကိုဘယ္ဘက္သို႕ေကြ႕ခ်လိုက္သည္။ အမွတ္မထင္ျဖစ္ပ်က္လုိက္မွဳေၾကာင့္ နန္းစင္ခ်ိဳချမာ ကား၏ ညာဘက္သို႕လြင့္က်သြားေတာ့သည္။
ကားကလဲ
အရွိန္နဲ႕ျဖစ္တာေၾကာင့္ က်သြားေသာ အရွိန္နဲ႕ေပါင္းၿပီး ေသြးသံရဲရဲျဖင့္
ေမ့လဲသြားေသာ နန္းစင္ခ်ိဳအား ခ်က္ျခင္းပင္ လြိဳင္လင္ေဆးရံုသုိ႕
အျမန္ပို႕ၾကသည္။ သို႕ေသာ္လဲ ေနာက္ေန႕ မနက္တြင္ နန္းစင္ခ်ိဳ တစ္ေယာက္
ေသဆံုးသြားေၾကာင္း သိၾကရ၍ မိုးနဲတစ္ၿမိဳ႕လံုးႏွင့္ ေဒါင္းစိန္တို႕ယူႀကံဳး
မရျဖစ ္ၾကရေတာ့သည္။
ေဒါင္းစိန္သည္ နန္းစင္ခ်ိိဳအေလာင္းအား မုိးနဲသခၤ်ိဳင္းတြင္ ေကာင္းမြန္စြာျမွဳပ္ႏွံခဲ့သည္။
ရဲ႕တပ္ဖြဲ႕၏ စံုစမ္းစစ္ေဆးမွဳျပဳလုပ္ခ်က္ အေပၚအခင္းျဖစ္စဥ္က ဂ်စ္ကားေပၚတြင္ပါလာသူမ်ားအားလံုးက
နန္းစင္ခ်ိဳမွာ
အိပ္ငိုက္ေနသျဖင့္ ကားရုတ္တရက္အေကြ႕တြင္ က်သြားျခင္းျဖစ္ေၾကာင္း ထြက္
ဆိုၾကျခင္းေၾကာင့္ ေဒါင္းစိန္ အျပစ္ႏွစ္ အနည္းငယ္သာ က်ခံခဲရသည္။
ေန႕မ်ားသည္ လွ်င္ျမန္စြာျဖတ္သန္းေန၏ ေဒါင္းစိန္က ယာဥ္ေမာင္းအလုပ္ကိုသာ ျပန္လုပ္ ကိုင္ေနေၾကာင္းေတြ႕ရသည္…။
တစ္ခုထူးျခားခ်က္က ညဘက္ေရာက္လွ်င္ ေဒါင္းစိန္အိမ္တစ္၀ိုက္မွာ ေခြးမ်ား အလြန္ အူၾကခ်င္းျဖစ္သည္။
ေနာက္တစ္ခ်က္ကမူ ေဒါင္းစိန္ ကားလိုက္လို႕ ကားေခါင္းခန္းတြင္ အမ်ိဳးသမီးပါလာလွ်င္ အနံဆိုးႀကီးရျခင္း
တစ္ခါတစ္ရံ ကားေပၚမွ ဆြဲခ်သလုိေတာင္ ခံစားရသည္ဟု ေျပာစမွတ္ျဖစ္လာၾကသည္။
“နန္းစင္ခ်ိဳက သူ႕လင္ ေဒါင္းစိန္ကို ဘယ္ေလာက္စြဲလမ္းလဲဆုိတာနင္တို႕အသိပဲေလ။ၿပီးေတာ့ ေသရ တာက အစိမ္းေသ ကၽြတ္ႏိုင္လြတ္ႏိုင္ပါ့မလားဟဲ့”
“အဲဒါေၾကာင့္ သရဲဘ၀အျဖစ္နဲ႕မ်ား သူ႕အိမ္သူျပန္ေနတာ ေနေနမွာေပါ့”
အဲဒါကေတာ့နန္းစင္ခ်ိဳရဲ႕ အရင္းႏွီးဆံုးသူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္သည္႕ နန္းၾကာယံုႏွင့္ျမျမ၀င္းတို႕၏ေလသံ။
“ငါ့အထင္ေတာ့ တို႕သူငယ္ခ်င္း ေဒါင္းစိန္က သူ႕မိန္းမကို အရမ္းခ်စ္ေတာ့ ကားေပၚက က်ေသတဲ့ေနရာ ကေန ေခၚလာတာပဲျဖစ္ရမယ္”
“ဘယ္လိုပဲျဖစ္ျဖစ္ကြာ နန္းစင္ခ်ိဳ သရဲ ဒီအိမ္မွာရွိေနတာေတာ့ေသခ်ာၿပီ”
“အိုကြာ ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္ ငါတို႕ ေခ်ာင္းၾကည္႕ရေအာင္”
ေဒါင္းစိန္၏သူငယ္ခ်င္း သံေခ်ာင္းႏွင့္စိုင္ေဇာ္ထူးတို႕၏ စူးစမ္းသံ ေဒါင္းစိန္ အိမ္ျပန္မလာေသာ ညတည၊
မိုးႏွင္းမ်ားက်ၿပီး အေအးဒဏ္ကလဲ လြန္ကဲခ်ိန္ျဖစ္၍မိုးနဲတစ္ၿမိဳ႕လံုး တိတ္ဆိတ္ေနခ်ိန္ျဖစ္သည္။
အေမွာင္ထုထဲမွာ ေခြးအူသံ တစ္ခ်က္ ၾကားရသည္ႏွင့္ သံေခ်ာင္းတို႕ ေဒါင္းစိန္၏အိမ္သို႕ခ်ဥ္းကပ္လုိက္ သည္။ ေမွာင္ျပျပမီးဖိုေခ်ာင္ဘက္မွ အသံၾကားရသျဖင့္ႏွစ္ဦးသား အာရံုစိုက္ၿပီး အၾကည္႕ သူတို႕တြက္ထား သည္႕အတိုင္း နန္းစင္ခ်ိဳ သရဲကိုေတြ႕ရေလၿပီ။
ထမင္းခ်က္သည္၊ ပန္းကန္ေဆးသည္ ေရေႏြးတည္သည္။ ေရအိုးေတြ ေရျဖည္႕သည္ လူျဖစ္စဥ္က လုပ္ခဲ့ပံုအတိုင္းလုပ္ေဆာင္ေလသည္ ။
သို႕ေသာ္ ဘုရားစင္ရွိသည္႕ဘက္ကိုေတာ့ မသြားေခ်…။
ထုိစဥ္ ေဒါင္းစိန္ျပန္လာသည္ကို ေတြ႕ရသျဖင့္ သံေခ်ာင္းတို႕ပုန္းေနလုိက္သည္။ ေဒါင္းစိန္ တစ္ေယာက္ သရဲ မနန္းစင္ခ်ိဳ ခ်က္ျပဳတ္လုပ္ကိုင္သြားသည္မ်ားကို မေတြ႕။ မည္သုိ႕မွ်မမွဳသည္႕အျပင္ ပူပူေႏြးေႏြး ထမင္းဟင္းမ်ားကို အားပါးတရစားေနေၾကာင္းေတြ႕ၾကသည္။
“သံေခ်ာင္းမင္းတို႕ ျမင္ေတြ႕ခဲ့တာေတြက အမွန္ပဲလား”
“မွန္ရံုတင္ဘယ္ကမလဲ ဆရာရယ္ မိုးနဲတစ္ၿမိဳ႕လံုးကလဲ သိေနၾကၿပီပဲဟာ”
အထက္ပါျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားအား သံေခ်ာင္းတို႕က စာေရးသူကိုျပန္လည္ေျပာျပေနျခင္းျဖစ္သည္။
သို႕ေၾကာင့္လဲ စာေရးသူကိုယ္တိုင္ပင္ ျဖစ္ရပ္မွန္မ်ားထဲသို႕ စူးစမ္းလုိစိတ္ႏွင့္၀င္ေရာက္ခဲ့ရေလေတာ့သည္။
“ေနစမ္းပါအုန္း မင္းတို႕သရဲမကိုေတြ႕ရတယ္ဆုိတာက လူပံုစံနဲ႕ေတြ႕လုိက္ရတာလား”
“အဲလုိေတာ့မဟုတ္ဘူး ဆရာရ၊ ဟိုအဂၤလိပ္ကားေတြထဲကလိုေတာ့ပံုစံႀကီးနဲ႕မေတြ႕လုိက္ရဘူး အသံနဲ႕လွဳပ္ရွားမွဳကိုပဲ သိရတာ”
“ကဲ ဒီကိစၥကို ဒီတုိင္းထားလုိ႕ေတာ့ မျဖစ္ဘူး၊ မင္းတို႕လည္း ဗုဒၶဘာသာေတြမလား၊ ဆရာေတာ္ဆီ သြားေလွ်ာက္ၾကည္႕မယ္လာ”
စာေရးသူက အသက္ႀကီးသူပီပီ ဆရာလုပ္ကာ မိုးနဲၿမိဳ႕ဘုန္းေတာ္ႀကီးေက်ာင္းသို႕ေရာက္ခဲ့ၾကရသည္။
အုိမင္းေနၿပီျဖစ္ေသာ ဆရာေတာ္ႀကီးမွာ ရွမ္းလူမ်ိဳးျဖစ္ၿပီး ျမန္မာစကားမတက္သျဖင့္ စိုင္းေဇာ္ထူးက စကားျပန္လုပ္ေပးရသည္။
နန္းစင္ခ်ိဳမွာ မိမိ၏လင္သားႏွင့္ မိမိအိမ္အေပၚစြဲလမ္းမွဳ ဥပဒါန္ႀကီးပါးမွဳေၾကာင့္ အစိမ္းသရဲျဖစ္ေနေၾကာင္း၊
ဖုတ္၊ ၿပိတၲာ သရဲတေစၦတို႕မည္သည္ အခ်ိန္ၾကာျမင့္လာလွ်င္ အစြယ္ပါထြက္လာၿပီး
တစ္ရႊာလံုးရွိ ကေလး သူငယ္ လူအေပါင္းကို ုဒုကၡေပးတတ္ေၾကာင္း၊
နန္းစင္ခ်ိဳအား ျမွပ္ႏွံထားေသာ အေခါင္း၏ေခါင္းရင္းဘက္တြင္ အေပါက္တစ္ေပါက္ရွိေၾကာင္း၊
ယင္းအေပါက္မွထြက္လာၿပီး ရႊာထဲသို႕၀င္လာတာျဖစ္ေၾကာင္း၊
မိမိတို႕သံယာေတာ္မ်ားအေနျဖင့္ ၀ိနည္းကိုေစာင့္ထိန္းေနရသူမ်ားျဖစ္ေသာေၾကာင့္ ဤကိစၥကို
မည္သုိ႕လုပ္ေဆာင္ရမည္ကို မညႊန္းျပအပ္ေၾကာင္း မိန္႕ၾကားလုိက္ေလသည္။
သို႕ႏွင့္ စာေရးသူ၏ အႀကံျပဳခ်က္ျဖင့္ နန္းစင္ခ်ိဳ၏ေယာက်ာၤးျဖစ္သူ ေဒါင္းစိန္ကိုေခၚယူကာ ၿမိဳ႕ခံလူႀကီးမ်ားေရွ႕ေမွာက္တြင္ ေမးျမန္းၾကရေတာ့သည္
“သံေခ်ာင္းတို႕ ေတြ႕ခဲ့ၾကတယ္ဆိုတာေတြဟာ မွန္ပါတယ္၊ က်ေနာ္မိန္းမ က်ေနာ္ဆီျပန္လာေနတာၾကာပါၿပီ၊
လင္ခန္းမယားခန္းအေနနဲ႕လည္း လူ႕ဘ၀တုန္းကလိုပဲ ေနခဲ့ၾကပါတယ္၊
တျခားသူေတြကို သတိမေပးဘူးဆိုတာ က်ေနာ့္မိန္းမ ကို ကၽေနာ္အရမ္းခ်စ္ပါတယ္၊ သူနဲ႕ခြဲလုိက္မွာစိုးပါလုိ႕ပါ”
ဒီေတာ့ စာေရးသူက တာ၀န္ရွိသူတစ္ဦးအေနနဲ႕ ဒါဟာ ဒီတုိင္းဆိုရင္ ေရွ႕ေရးမျမင္ရေသးတဲ့ ဒုကၡေတြမ်ားတယ္ သူဒုကၡျဖစ္ႏုိင္တယ္
ကဲ
ေဒါင္းစိန္ ဒီအေျခအေနက်မွေတာ့ မျဖစ္ေတာ့ဘူး၊ ၿမိဳ႕နာမည္ ရႊာနာမည္ဆိုတာကို
ငဲ့ၿပီး လူႀကီးေတြ စီစဥ္တာကို မင္းလုိက္နာရေတာ့မွာေပါ့လို႕ စာေရးသူက ခက္ျပတ္ျပတ္ေျပာလုိက္မွ စကားျပတ္သြားသည္။
သုိ႕ႏွင့္
သက္ဆိုင္ရာ အာဏာပိုင္ေတြကို အေၾကာင္းၾကားၿပီး ဆိုင္ရာပိုင္ရာ ကြင္းပိုင္
နယ္ပိုင္ သခ်ၤိဳင္းေစာင့္ အပါအ၀င္ ပုဂၢိဳလ္အားလံုး၏ ခြင့္ျပဳခ်က္ႏွင့္အတူ
နန္းစင္ခ်ိဳ၏ အေလာင္းကို ေဖာ္ယူရန္ တာ၀န္ရွိသူေတြနဲ႕
ပူးေပါင္းစီစဥ္ၾကေတာ့သည္။
ၿမိဳ႕နယ္အတြင္းရွိ ရႊာနီးစပ္မ်ားမွ ဒီသတင္းကို ၾကားသိသြားၾကရာမွ အေလာင္းေဖာ္မည္႕ေနရာတြင္
ဆိုင္ခန္းမ်ားပင္
ေရာင္းရလွ်က္ စည္ကားေနေၾကာင္း ေတြ႕ရသည္။ နန္းစင္ခ်ိဳ၏ ေယာက်ာၤးျဖစ္ သူ
ေဒါင္းစိန္ ႏွင့္ သူ၏သူငယ္ခ်င္းမ်ားျဖစ္ၾကေသာ သံေခ်ာင္း
စိုင္းေဇာ္ထူးတို႕ႏွင့္အတူ စာေရးသူပါ စိတ္၀င္တစားၾကည္႕ရူ႕ေလ့လာၾကသည္။
နန္းစင္ခ်ိဳ၏အေခါင္းပံုကို ပုံမပ်က္ေစရန္ ေျမကိုတူးစြမတင္ၾကၿပီး မီးရိူ႕ႏိုင္ေရးအတြက္ ထင္းပံုေပၚ သို႕တင္လုိက္ၾကသည္။
“နန္းစင္ခ်ိဳအား ျမွပ္ႏွံထားေသာ အေခါင္း၏ေခါင္းရင္းဘက္တြင္ အေပါက္တစ္ေပါက္ရွိေၾကာင္း၊
ယင္းအေပါက္မွထြက္လာၿပီး ရႊာထဲသို႕၀င္လာတာျဖစ္ေၾကာင္း” ဆရာေတာ္ မိန္႕ၾကားခဲ့သည္႕အတိုင္း
ၾကည္႕ ၾကည္႕မိရာ အေခါင္း၏ ေခါင္းရင္း ဘက္တြင္ အေပါက္ ငယ္ တစ္ေပါက္ကိုေတြ႕လုိက္ၾကရသျဖင့္
ၾကည္႕ရွဳ႕သူအားလံုး တအံ့တၾသျဖစ္သြားၾကရသည္။
ေသခ်ာေနၿပီျဖစ္ေသာေၾကာင့္ သံေခ်ာင္းတို႕အုပ္စုသည္ အေလာင္းအား ဓာတ္ဆီေလာင္းကာ မီးရိွဴ႕ လုိက္ၾကေလေတာ့သည္…။
မီးေတာက္မ်ားနဲ႕အတူ နန္းစင္ခ်ိဳအားခ်စ္ခဲ့ရသည္႕အခ်စ္မီးေတာက္မ်ားမွာလည္း
ေဒါင္းစိန္ ၏ ရင္တြင္း၀ယ္ ေတာက္ေလာင္ေနမည္မွာလည္း
မလြြဲဧကန္ပင္ျဖစ္မည္ဆိုျခင္ းကို ျငင္းခ်က္ ထုတ္စရာ ပင္မလုိေတာ့။
ထိုေန႕ ထုိရက္မ်ားမွ စၿပီး မုိးနဲၿမိဳ႕၌တေစၦမေလး နန္းစင္ခ်ိဳအေၾကာင္း မည္သို႕မည္မွ် မၾကားရသည္္မွာ ယေန႕ထက္တိုင္ပင္ျဖစ္ခ်ိမ့္မည္။
